جستجو
   
    Delicious RSS ارسال به دوستان خروجی متنی
    کد خبر : 38021
    تاریخ انتشار : 21 آبان 1392 23:26
    تعداد بازدید : 299

    آزمون کلاسیک اصالت

    رای دادگاه عالی فرانسه درباره کپی رایت در جواهرات

    استدلال تجدیدنظرخواه (شرکت ب) بر اینکه این شرکت با داشتن حسن نیت good faith از اثر استفاده کرده است، نیز مورد قبول دادگاه عالی قرار نگرفت. دادگاه عالی در رای خود به این جمله از رای صادره دادگاه تالی اشاره می کند که: «حسن یا سوءنیت خوانده (شرکت ب) به این مساله که این شرکت در نزد دادگاه مدنی، مسوول نقض کپی رایت شناخته شده است، نامربوط می باشد»، و بیان می دارد این تشخیص دادگاه تالی درست است.

    رساله حقوق-متن زیر ترجمه خبری از وبلاگ انگلیسی ۱۷۰۹ است درباره رای دادگاه عالی فرانسه به یافتن اصالت در طراحی و ساخت یک قطعه جواهر که در نتیجه سازنده و شرکت ارائه‌دهنده آن قطعه جواهر را برخوردار از حمایت کپی‌رایت از آن جواهر می‌کند. با وجود چنین حمایتی، شرکت سازنده می‌تواند سایرین را از ساخت و فروش قطعات جواهر با شباهت کافی به طراحی خود، منع کند. 

    ترجمه متن: رایی که در تابستان اخیر از سوی دادگاه عالی فرانسه Cour de cassation صادر شد، یادآوری سودمندی است درباره برخی قواعد ابتدایی و بنیادین حقوق کپی‌رایت فرانسه. پرونده درباره فروش قطعه جواهری (ترکیبی از گوشواره، گردنبند و آویز) از سوی شرکت ب است که به باور شرکت الف، تقلید کورکورانه‌ای در بازتولید قطعه‌ای جواهر است که شرکت الف طراحی و بازاریابی کرده است. شرکت الف برای نقض کپی‌رایت اقامه دعوا کرد و در دادگاه‌های تالی (مرحله‌های بدوی در نظام حقوقی فرانسه) رای را به‌نفع خود به دست آورد.

    OLYMPUS DIGITAL CAMERA
    زیباست، اما آیا اصیل هم هست؟!

    در مرحله تجدیدنظر در دادگاه عالی، دادگاه چنین حکم داد که تشخیص دادگاه تالی در اینکه ترکیب عوامل مختلف تشکیل‌دهنده قطعه جواهر شرکت الف، مُهر شخصیت پدیدآورنده قطعه را بر خود دارد، درست بوده است؛ و پس، این شرکت از حمایت کپی‌رایت از قطعه جواهر خود برخوردار است. ما در اینجا آزمون کلاسیک اصالت originality در نظام حقوق فرانسه را می‌بینیم، به عبارتی: مُهر شخصیت پدیدآورنده. علاوه‌بر‌این، تجدیدنظرخواه (شرکت ب) استدلال کرده بود که شرکت الف نمی‌تواند ادعای نقض کپی‌رایت توسط شرکت ب را داشته باشد و دادگاه عالی فرانسه در پاسخ به این استدلال، از این قاعده قدیمی و جاافتاده استفاده کرده است که: «در نبود ادعای خلاف از سوی پدیدآورنده(ها)، استفاده غیرچالش‌برانگیز و غیرمبهم یک شخصیت حقیقی یا حقوقی از یک اثر تحت نام خود، این فرض را در مقابل دیگران ایجاد می‌کند که آنها در صورت نقض کپی‌رایت، مورد تعقیب قرار می‌گیرند، زیرا آن شخص، کپی‌رایت اثر را دارا می‌باشد» و دادگاه عالی بیان داشته که در این پرونده دلایل زیادی یافت می‌شود مبنی بر اینکه نوع استفاده شرکت ب از اثر، از همین نوع استفاده مقصود این قاعده بوده است. آخر اینکه، استدلال تجدیدنظرخواه (شرکت ب) بر اینکه این شرکت با داشتن حسن نیت good faith از اثر استفاده کرده است، نیز مورد قبول دادگاه عالی قرار نگرفت. دادگاه عالی در رای خود به این جمله از رای صادره دادگاه تالی اشاره می‌کند که: «حسن یا سوءنیت خوانده (شرکت ب) به این مساله که این شرکت در نزد دادگاه مدنی، مسوول نقض کپی‌رایت شناخته شده است، نامربوط می‌باشد»، و بیان می‌دارد این تشخیص دادگاه تالی درست است. متن کامل حکم دادگاه عالی که در تاریخ ۱۰ جولای ۲۰۱۳ صادر شده به زبان فرانسه در اینجا قابل دسترسی است.♦


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :
تعداد بازدید کنندگان کل :
تا کنون :
21162023
اکنون :
8